پسری فوق العاده خاص

از بی حالی، لاغری، چشم ضعیفی، نزدیک بینی ، از راه رفتم مثل مرده ها متنفرم. از بی پولی ، با بدبختی زندگی کردن، از نداشتن صبحانه و شام برای خوردن متنفرم. از غریب بودن با میوه ها، با غذا ها و سبزی های عجیب، با سوشی، با خاویار ، با قومه سبزی متنفرم. از نداشتن دوست، نداشتن رابطه با دختر ها از خجالت ، از ترس متنفرم. از سکوت در دانشگاه، از تایید حرف دیگران، از خوب و بله گفتنا منتفرم. از ندانستن مصالح ساختمان، اداره ها و هزان دانسته های عمومی ندانستن متنفرم. از دروغ پنهان کاری از ،رشته ی بد ، از در روستا زندگی کردن بدون امکانانت متنفرم. از سوت کشیدن گوشام، از ضعف چشمانم، از ضعف رویم، و از هر چی ضعف است متنفرم. از ساکتی ، از مسکین بودن و خوب بودن متنفرم. از ندیدن جاها، از نرفتن سفر ها ، نشناختن آدم ه...

متنفرم ازت فقر ، تو که باعث می شوی عزیزان ذلیل شوند، تو که باعث می شوی شیر درون افراد متذلذل و خوار شود متنفرم ازت فقر، از هر نو که باشی آنان که می گویند فقر خوب است لابد ذلیلی فقر را نچشیده اند و گر نه چگونه به ذلالت و ذلیلی می گویند خوب با تمام وجودم ازت متنفرم و با تمام قدرتم سعی از ریشه کن کردن تو و سعی در نابودی مطلق و کامل تو زا دارم از هز گونه که باشی هر جا که باشی ازت متنفرم...