کمی از من - کمی از روزگار

همیشه اشتباهات برای من یک نقطه ی عطف رو به جلو بوده است. انگاری پس از هر بار اشتباه، بسیار بیشتر از آن اشتباه سود میبردم

بنابراین فکر میکنم و شاید یک گمان اشتباه که شاید گاهی اوقات باید اشتباه کرد. نه سهوا بلکه از روی عمد.

اشتباهاتی که یک فرد را پخته تر میکند.

و شاید این حرف ها و گمان ها برای توجیه اشتباهات من است.

ریسک

همیشه این واژه برای من نماد و نشان دهنده ی شجاعت بود / هر وقت کوچکتر بودم، آَدم های ریسک پذیر را آدم های موفق و شجاع میدانستم. بزرگتر که شدم

دانستم که آدمهای ریسک پذیر شجاع هستند اما آدم هایی که با احتیاط ریسک میکنند موفق هستند.

دوران زندگی

انسان در طول زندگی خود چندین نقطه ی عطف دارد. که قالب و بودنش را شکل میدهد. من فکر میکنم که در زندگی هر شخصی این ها و این قالب ها و نقاط عطف وجود دارد.

حداقل که برای من چنین بوده است. و جدا از تعریف دوران های کودکی نوجوانی جوانی میانسالی و پیری که به درستی تعریف شده اند. من زندگیم را چنین تقسیم بندی میکنم

زمان تولد

دوسالگی

چهار سالگی

شش سالگی

نه سالگی

یازده سالگی

پانزده سالگی

هیجده سالگی

بیست و سه سالگی

و گمان میکنم که یکی از بزرگترین و تاثیر گذار ترین نقاط عطف در طول زندگی هر شخص بیست و سه سالگی است. زمانی که اکنون من این سن را دارم.

اگر در این نقطه ی عطف بزرگ ، ریسکهای بزرگ و کار های موثر بزرگ انجام داد. باقی بسیار بزرگی از زندگی بر طبق این ریسک ها و نقطه ی عطف پیش خواهد رفت.

اگر در این سن سستی کرد. یکی از بزرگترین و موثر ترین نقطه ی عطف زندگی خود را از دست خواهیم داد.

کافیست بلند شویم و پرواز کنیم. حتی اگر خوب شرایط پرواز کردن مهیا نباشد. باید بلند شد و راه رفت ، فریاد زد، و دل به دریا زد و شنا کرد.

حتی اگر قایقی نداشت

حتی اگر مطمئن نباشی که درست شنا میدانی

ترس از غرق شدن را چه باید کرد. سدی بزرگ در جلو من و همگان وجود دارد ترس از غرق شدن و از دست دادن تمام نقاط عطف دیگر

پس باید با احتیاط و درست تر دل به دریا زد.

اما حتما باید زد

با برنامه باید زد

با یک برنامه ی بسیار دقیق و حساب شده

و با توکل

تکیه بر تقوا و دانش در طریقت کافریست رهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش

و تو موفق خواهی شد.