پسری فوق العاده خاص

اصلا به من چه که دیگران بخواند درباره من چه فکر کنند. هر دروغی که دلم بخواد میگم اصن واس خودم زندگی میکنم رشته ی من چیه ؟؟ نپرس چون اگه بپرسی مطمئن باش راستشو نمیگم اسم من چیه ؟؟؟ نپرس چون اگه بپرسی معلوم نیست راست یا دروغ بگم برنامه م چیه ؟ نپرس چون به هیچکی نمیگم فقط به حرفام گوش کن، گرچه اصلا برام مهم نیست آزاد آزاد از همه حتی خودم. نفس خوشی میکشم گور حرفا و فکرای یه مشت آدم بیهوده...

چه اندازه زندگیم و خودم مسخره شده، و مسخره تر از همه چهار سال دانشگاه و کارشناسی اصلا همه ی رفتارم مسخره و احمقانه بود چه در دوران دانش آموزی و چه دانشجویی، همه اش مسخره بود و مطمئنا دوره ای به مسخره بودن الان رفتارم پی خواهم برد. اصلا اگر یک فیلیمی از گذشته ام را به دیگران نشان میدادند همراه با خودم، از خجالت آب میشوم. یک نقطه ی شجاع و یک خاطره ای بسیار شجاعانه نمیبینم و اگر هم هست در مقایسه با آن همه حماقت ها هیچ است. هنوز خیلی از این حماقت ها را یادم است و خیلی هاش را که اصلا یادم نیست. کمرویی، احساس میکنم و مطمئنم که تمام بدبختی ها و رنج های من مربوط به همین کلمه کمرویی و خجالت است و همراه آن ترس، که دیگر همه چیز را برای ایجاد یک زندگی دردناک و احمقانه فراهم میکند. اگر زندگی کسی دیگری چن...