پسری فوق العاده خاص

بادی خیلی وقت پیش میومدم ، و تولد وبلاگم رو تبریک میگفتم، هفت اذز ماه اما به هر حال نشد اما الان میگم هفت اذر تولد وبلاگم مبارک...

بازم اومدی بازم دیدمت اما این بار نه مثل هر بار انگاری آتش های زیر خاکستر میخواند روشن شند شعله بکشند، پرواز کنند ، و تو را بغل کنند و تو را محکم برای همیشه در آغوش بکشند و دیگر تو باشی و من چه شیرین است حتی گفتنش حتی نوشتنش باز خواهی آمد باز خواهمت دید اینبار قشنگ تر و ......

میزنم تو دهنت اگه بخوای رو سرم خراب شی میزنم تو دهنت اگه بخوای چیزی رو سرم خراب کنی میزنم تو سرت تا بفهمی بازی با دم شیر چه عاقبتی داره میزنم تو سرت من یه آدم حرفه ای هستم میزنم تو سرت...